ნინო და ნათია
საიტზე შესვლა გაერთე ჩვენთან!!!


სრული სიახლე

ვერ გიტანდი მაგრამ შემიყვარდი[2]

ვერ გიტანდი მაგრამ შემიყვარდი[2]

გიორგი-რა ფეხსაცმელი?
მე-რადა ჩემი ფეხსაცმელები არ აქვთ წაღებული..(გავიცინე)
გიორგი-მერე ეგ რაა..
მე-ფუ ბიჭის ლოგიკა რაა...რადა გაანძრიე ბიჭო ტვინი შეხედე რამხელა ქუსლებზეეა..
გიორგი-კარგი ჰო ვხედავ მაგით რას იზამ..
მე-რამენაირად უნდა გავარკვიოთ მარტო ეს კაცი დარაჯობს თუ არა ამ გატაცებულ ბავშვებს..
გიორგი-კარიგი მერე...?--
მე-მერე კარებთაან დავხვდებით და როცა კარს გააღებს თავში ჩავარტყამთ დდა გავიქცევით..
გიორგი-ეეეე გენიოსი ხარ..
მე-მადლობა,ისედაც ვიცოდით-როგორ გავარკვიოთ ეს არის მარტო თუ არა??
გიორგი-ეგ მე მონდდე და თვალი ჩამიკრა..
გული უდიდესი იმედით ამევსო/.
მე-პირველრგიში ტანისამოსი უნდ ადავიბრუნო..
გიორგი-მაგასაც ვუზამთ რაიმეს..
კარი გაიღო..
ნიღბიანი-მართლაც აცივდა,აჰა თქვენი ტანისამოსი... არ ჩაკვდეთ აქ შარი არ მინდა..და მოგვიყარააა..
მე-დიდი მადლობა..
ნიღბიანი-რა თავაზიანი ხარ...
მე თავი დავხარე..
ნიღბიანი-ბევრი ფული გაქვს?
მე-და შენ ამხელა და ამდენ გატაცებულ ბავშვს როგორ პატრონობ დ დარაჯობ მარტო?
ნიღბიანი-რავიცი.. და კარები დახურა..
მე- გიო ეს ვერაა თავის მატორზე ლაპარაკში რამდენი სეცდომა დაუშვა..!-ესეიგი მარტოა..
გიორგი-რა დამიძახე?
მე-სახელი
გიორგი-არა ისე თბილად..
მე-აუ ნეტა შენ რა.! რა დროს სიყვარულია..!გეყოს და ეგ სიტყვა სიყვარული აჰაჰაჰ არ ახსენო მაინც ვერ გიტან..!
გიორგი-თავხედო.
მე-მახინჯო
გიორგი-გვეყოფა..
მე-გეყოს მერე.!
გიორგი-ეხა როდის გააღებს კარს..
და მოვიმარჯვეთ ჩემი მაღალქუსლიანები ხელში და ავეყუდეთ ერთი ერთ მხარეს მეორე მეორე მხარსე..
ველოდებოდით კარგა ხანს მაგრამ არავინ არსად ჩანდა..
მე-დავიღალე..
გიორგი-მეც..
მე-მე აღარ შემიძლია ასე დგომა..
და დავჯექით ისევ ....
გადიოდა დღეები ორი დღე გავიდა და იმ ნიღბიანს კარი არ შემოუღიია...ჰაჰ ბედი არ გინდა,მაინცდამაინც ყველაზე კარიგი გეგმა მოვიფიქრე და ეხა არ აღებს ეს ნიღბიანი გომბეშო კარს... როცა მანამდე 90-თჯერ აღებდა..ჰაჰ..
დღე დღეს ემატებოდა წყურვილი მკლავდა თორემ იქ საჭმელი გვედო..
მე-მწყურია..და პირი მშრალი გვქონდა.
გიორგი-ქლიავი წამე მეტი წყლიანი ხილი მიანც არ არიის..
მე-ჰაჰ ქლიავი..მეცინება მაგ სახელზე
გიორგი-რა აქ სასაცილო.
მე-შე გამოქლიავებულო..ეს მახსენდდება და დავიწყე სიცილი..
გიორგი-ეჰ საწყალი ჩემი თავი შენსხელში.
მე-ჰაჰ მართლა მე სწაყლაი...და უცებ-გაჩერდიი ფეხის ხმა ისმის მოდის.
და ავიღეთ მღალქუსლიანები..
კარი გაიღო..
ნიღბიანი-ეე სად ხართ..
მე-აააააპ...და იმხელაზე ჩავარტყი სისხლი წამოუვიდა..
გიორგის სიცილი აუტყდა შენს ძალასო..ჩემი ჩარტყმა და ძირს დაგორებ ერთი იყო..
მე-კაი რა მაგის დროა წამოდიი..
სხვა ბავშვების კრებები ჩაკეტილები იყო და ამ ნიღბიანს გასაღებები არ ჰქონდა ...
მე-დრო არ იცდის კიდე ვინმე რომ მობრუნდეს დაგვიჭერენ..
გიორგი-ჰო ჰო..
და კინწისკვრით გავვარდით გარეთ.....
გავედით გარეთ და ეს იყო ადგილი სადღაცმიწისქვეშ თურმე სად ვყოფილვართ ცოტა რომ მოვშორდით ადგილს ზღვა იყო...
გიორგი-აი ეხლა კი ნაღდათ დაგვერხა..!
გიორგი-რა ფეხსაცმელი?
მე-რადა ჩემი ფეხსაცმელები არ აქვთ წაღებული..(გავიცინე)
გიორგი-მერე ეგ რაა..
მე-ფუ ბიჭის ლოგიკა რაა...რადა გაანძრიე ბიჭო ტვინი შეხედე რამხელა ქუსლებზეეა..
გიორგი-კარგი ჰო ვხედავ მაგით რას იზამ..
მე-რამენაირად უნდა გავარკვიოთ მარტო ეს კაცი დარაჯობს თუ არა ამ გატაცებულ ბავშვებს..
გიორგი-კარიგი მერე...?--
მე-მერე კარებთაან დავხვდებით და როცა კარს გააღებს თავში ჩავარტყამთ დდა გავიქცევით..
გიორგი-ეეეე გენიოსი ხარ..
მე-მადლობა,ისედაც ვიცოდით-როგორ გავარკვიოთ ეს არის მარტო თუ არა??
გიორგი-ეგ მე მონდდე და თვალი ჩამიკრა..
გული უდიდესი იმედით ამევსო/.
მე-პირველრგიში ტანისამოსი უნდ ადავიბრუნო..
გიორგი-მაგასაც ვუზამთ რაიმეს..
კარი გაიღო..
ნიღბიანი-მართლაც აცივდა,აჰა თქვენი ტანისამოსი... არ ჩაკვდეთ აქ შარი არ მინდა..და მოგვიყარააა..
მე-დიდი მადლობა..
ნიღბიანი-რა თავაზიანი ხარ...
მე თავი დავხარე..
ნიღბიანი-ბევრი ფული გაქვს?
მე-და შენ ამხელა და ამდენ გატაცებულ ბავშვს როგორ პატრონობ დ დარაჯობ მარტო?
ნიღბიანი-რავიცი.. და კარები დახურა..
მე- გიო ეს ვერაა თავის მატორზე ლაპარაკში რამდენი სეცდომა დაუშვა..!-ესეიგი მარტოა..
გიორგი-რა დამიძახე?
მე-სახელი
გიორგი-არა ისე თბილად..
მე-აუ ნეტა შენ რა.! რა დროს სიყვარულია..!გეყოს და ეგ სიტყვა სიყვარული აჰაჰაჰ არ ახსენო მაინც ვერ გიტან..!
გიორგი-თავხედო.
მე-მახინჯო
გიორგი-გვეყოფა..
მე-გეყოს მერე.!
გიორგი-ეხა როდის გააღებს კარს..
და მოვიმარჯვეთ ჩემი მაღალქუსლიანები ხელში და ავეყუდეთ ერთი ერთ მხარეს მეორე მეორე მხარსე..
ველოდებოდით კარგა ხანს მაგრამ არავინ არსად ჩანდა..
მე-დავიღალე..
გიორგი-მეც..
მე-მე აღარ შემიძლია ასე დგომა..
და დავჯექით ისევ ....
გადიოდა დღეები ორი დღე გავიდა და იმ ნიღბიანს კარი არ შემოუღიია...ჰაჰ ბედი არ გინდა,მაინცდამაინც ყველაზე კარიგი გეგმა მოვიფიქრე და ეხა არ აღებს ეს ნიღბიანი გომბეშო კარს... როცა მანამდე 90-თჯერ აღებდა..ჰაჰ..
დღე დღეს ემატებოდა წყურვილი მკლავდა თორემ იქ საჭმელი გვედო..
მე-მწყურია..და პირი მშრალი გვქონდა.
გიორგი-ქლიავი წამე მეტი წყლიანი ხილი მიანც არ არიის..
მე-ჰაჰ ქლიავი..მეცინება მაგ სახელზე
გიორგი-რა აქ სასაცილო.
მე-შე გამოქლიავებულო..ეს მახსენდდება და დავიწყე სიცილი..
გიორგი-ეჰ საწყალი ჩემი თავი შენსხელში.
მე-ჰაჰ მართლა მე სწაყლაი...და უცებ-გაჩერდიი ფეხის ხმა ისმის მოდის.
და ავიღეთ მღალქუსლიანები..
კარი გაიღო..
ნიღბიანი-ეე სად ხართ..
მე-აააააპ...და იმხელაზე ჩავარტყი სისხლი წამოუვიდა..
გიორგის სიცილი აუტყდა შენს ძალასო..ჩემი ჩარტყმა და ძირს დაგორებ ერთი იყო..
მე-კაი რა მაგის დროა წამოდიი..
სხვა ბავშვების კრებები ჩაკეტილები იყო და ამ ნიღბიანს გასაღებები არ ჰქონდა ...
მე-დრო არ იცდის კიდე ვინმე რომ მობრუნდეს დაგვიჭერენ..
გიორგი-ჰო ჰო..
და კინწისკვრით გავვარდით გარეთ.....
გავედით გარეთ და ეს იყო ადგილი სადღაცმიწისქვეშ თურმე სად ვყოფილვართ ცოტა რომ მოვშორდით ადგილს ზღვა იყო...
გიორგი-აი ეხლა კი ნაღდათ დაგვერხა..!
მე-ჰაააუ ეს რაღა უბედურება რა კუნძულია....
გიორგი-აზრზე არ ვარ..მაგრამ ჩვენ რომ მოგვიტაცეს ბევრი არ გვიმგზავრია..
მე-ეგეც მართალია იქნებ ქალაქთან ახლოს ვართ
გიორგი-ჩუუ ჩუუ ვიღაცა მოდის....და დავიმალეთ სადღაც ბუჩქებში..
ხმაც მინელდა..
მე-აქედან უნდა წავიდეთ..
გიორგი-როგორ გდააახტები ამ ზღვას?
მე-აბა ისევ იქ ბრუნდები.
გიორგი-წამოდიი რაიმე ტივტივა გავაკეთოთ და გადავიდეთ იქნებ...
ბევრი ვიარეთ რაღაც კუნული იყო არ ვიცი რა მექნა შიში თანდათნ მეუფლებოდა...
მე-გიიო ეს ხე არ გამოგვადგება..?
გიორგი-იიიიჰ არ გაინძრე..
მე-რა რა რა არიიის?
გიორგი-არ გაინძრე გაჩუმდი გველი..
მე-ააა გველი??-სად.?
გიორგი-ზურგზე..გაჩრერდინუ ლაპარაკობ..
და ამ დროს გიორგიმ აიიღო ხელში დიდი ჯოხი და ისე დაარტყა იმ გველს რომნახევარი მე მომხვდა..
რომ დავარდა გველი ძირს ის ემოხდა რომ მე გიორგისკენ წავედი ჩასახუტებლად ინერციულად.
გიორგი-როგორ მოხდა რომ ჩამეხუტე?
მე-აუუ აი მითხრაიი რა ასეთ სიტუუაციაში შიყვარულზე როოგრ ლაპარაოკობ და კიდე შენ გყავს შენი გოგო.... სახელი დაგავიწყა? შეგახსენებ თათიია...და თვალი ჩავუკარი..
გიორგი-თავხედო.
მე-მახინჯო-რა არ მოგეწნა სიმართლე მწარეა ჰო??
გიორგი-ეხლა მაგის დრო არ არის..
ვიშოვეთ ხეები რაღაც ფოთლები და როგორც იქნა გამოვიდა რაღაც..ზღვა წყნარი იყო რაც ძალიიან გვიწყობდა ხელს...
გიორგი-თაამუნა?
მე-რა.
გიორგი-ამინდი ფუჭდება
მე-არაა
გიორგი-ღმერთმაც ქნას..
და ღმერთმა გდაგვარჩინა მივედით მეორე ნააპირთან და ფეხი რომ დავდგი იქ არაფერი იყო რაღაც კუნძლი..
ამივარდა ტირილი-რა უნდა გავაკეთოთ სახლში მინდა დაიწყევლოს ის დღე რომ იმ წვეულებაზე დავდგი ფეხი..
გიორგი მომიჯდა და მომეფერა.კარგი რა აქ ხომ არ დავრჩებით მოგვძნიან და რაღაც იქნება..
მე-ჰო??-მართლა კარგი რა.. როგორ მოგვაგნებენ?
გიორგი-არ ვიცი მაგრამ მოგვაგნებენ..!
მე-შემეშვი..
და წამოვედი დდი ხის ძირში...
გიორგი სადღაც დაბოდიალობდა ხან ბანაბი მოჰქონდა ხან ქოქოსი..
არ ვჭამდი..
გადიოდა დღეებიი..კვირეები..უკვე სამიკვირა გავიდა რაც იქ ვიყავი...
გიორგი-არ გშია.?
მე-არა.!
გიორგი-ნუთუ აღარმოგბეზრდა მასეთი საქციელი? ვცდილობ დაგეხმარო შიში გაგიქრო და არ მიკარებ დასიტყვასაც არ მათქმევინებ..რა გინდა ჰა? წასვლა მიდი წადი მე არ გაკავებ რაც გინდა ის ქენი..
მე-აუჰ მინდა წასვლა ეხლა თორე წავალ..!
გიორგი-ნერვებს ნუ მიშლი რა..!
მე-არ გიშლი..
გიორგი-მიშლიი და თან ძალიან მიშლი......ფეხზე წამოდგა და თითი მომიშვირა..
მე-ოო აბა რა გიინდა დაკარგულები ვართ.. სად ვართ არ ვიცით..რანაირად მოვიქცე?
გიორგი-რა გავაკეთოთ აქედან ვერ მივდივართ სამი კვირაა უკვე,! რაღაც პატარა ნუძულია... გეყოს... გახალისდი ცოტა აბა სხვა რა უნდსა ქნა?
მე-ადვილისათქმელია.
გიორგი-ზუსტადა დვილია მეც შენს მდგომარეობაშჲ ვარ..ანდა შენთან საუბარს რაღა აზრი აქვს?
და წავიდა...
მე მივხვდი რომ სიმართლე თქვა მაინც ვერაფერს ვიზამდი... ცოტახანი ველოდე გიორგის მოვათთქო მაგრამ არ მოვიდა იქვე წყალში ცურავდა..
მე ავდექი და გიორგისთან მივედი..
მე-გიო ბოდიში..
-------------
მე-ბოდიიში
------------
მე-ოო კარგი რა გამეცი ხმა..
------------
მე-ასეთი რა გავაკეთე გიიო..
------------
მე-ოოოოოო!
-----------
მე-ჰო კარგი ვაღიარებ რომ ცუდად მოვიქეცი შენს წინაშე...ბოდის გიხდი ამოიღე რა ხმა.!
გიორგი უცებ მოვიდა და ისე უცებ მაკოცა ვერცკი გავათვითცნობირე ეს როგორ მოხდა.!
უცევ გონს მოვეგე,..
მე-არა არა გაჩერდი,რას აკეთებ..
გიორგი-რატომ? იმას რაც ორივეს გვინდა..
მე-მერე მე მინდაო ვინ გითხრა..?
გიორგი-კარგი რა აღიარე რომ მოგწონვარ..
მე-არასოდეს არ ვაღიეარებ იმას რაც არ არის!..და გამოვედი გვერძე...დავჯექი ხის ძირას...!
ხელები თვალებზე ავიფარე და ვიხსენებდი ჩემს მეგობრებს იმედი ისე მქონდა გადაწურული რომ იმას ვეღარ ვფიქრობდი ფიქრებითაც კი არ ვფიქრობდი რომ რაღაც გვეშველებოდა..!
მე-მახინჯოო.. მომშივდა.
გიორგი-მერე ადექი და მოძებნე საჭმელი... ყველაფერს ვერასოდეს ვერ მოგართკმევენ.... და უკან შეტრიალდა..
მე-კიი მაგრამ.!
გიორგი-რა იყო რაიმე პრობლემა გაქვს?
მე-არაა..! მე მოვძებნი და პირს არ დააკარებ.!
გიორგი-როგორც გინდა..!-თავხედო..
მე-მახნჯო...და ავდეგი და დავიწყე საჭმელის ძებნა ან ბანანი ან რაიმე ეგეთიის..!დავდიოდიი ხან იქეთ თან დიდი ჯოხი დამქონდა ბალახებს წინ და წინ ვწევდი გვერძე რომ რაიმე არყოფილიყო ან გველი.. ან ეგეთი რაიმე..
ამ ძებნაში ის ფიქრები რომ დაკარგულებით ვიყავით თითქოს მიიკარგა.....
მივადექი დიდი ძებნის შემდეგ ერთ ხეს,რომელსაც იმდენი ბანანი ესხა..
მაგრამ ტოტები ძალიან მაღლა ჰქონდა..
ვეპორჭყიალე,როგორ არა მაგრამ ვერაფრით ვერ მივწვდი.. არადა არც მინდოდა მახინისთვის დამეძახა....
სხვა გზა მაინც არ მქონდა,მივბრუნდი ისევ ჩვენს ადგოლას..
მე-გიიიორგიი..!
გიოეგი-რა გინდა..
მე-ბანანის ხე ვიპოვე და ვერ ვწვდები...
გიორგი-მერე?
მე-დამეხმარე რა.!
გიორგი-არაა იწვალე...
მე-გთხოვ..
გიორგი-არავითარ შემთხვევაში.
მე-გიორგი.
გიორგი-რააა!-დამიბღვირა.
მე-ჯანდაბაა..!
გიორგი-შეგიძლია წახვიდე.!
მე-შენს ჯინაზე მაინც ჩამოვიღებ..!
და გავბრუნდი ისევ გაცეცხლებული....მივეიდ ხესთან..
მე-ოო რა ვქნა რაა ვერ ვწვდეები...უცებ ერთმა აზრმა გამიევლა.. ხეს შევარყევ და იქნებ...როგორც ფილმებში..
დავიწყე ხის შერყევა და თანდათან დაიწყო ბანანებმა ძირს ვარდნა...
მე-ერთი,ორი,სამი,ოთხი,ხუთი,ექვსი,შვიდი,რვა,ცხრა,ათი,თერთმეტი...ოოოჰოო რამდენიი ბანანიიია...სუყველა მე და არცერთი ვაჟბატონს..
მივდიოდი მხიარული სახით...
გიორგი-ოჰო გიმუშავია თავხედო..
მე-ნერვებს ნუ მომიშლი კარგ ხასიათზე ვარ....და გავაგრძელე გზაა,დავჯექი გიორგის მოპირდაპირე მხარეს,თვალი თვალში...!
და დავიწყე ჭამა..
გიორგი-ნელა არ გადაგცდეს.
მე-დაწყნარდა.
გიორგი-ოჰ შენთვის ზრდილობა არ უსწავლებიიათ?
მე-რა ზრდიულობაზე მელაპარაკები?
გიორგი-იმაზ ეორმ როდესაც ჭამ სხვასაც უნდა შეთავაზო..
მე-აჰაჰაჰაჰაჰ- არა..!
გიორგი-არ მჭირდება ;..
და ადგა..თვალი ისეთი ინტერესით გავაყოლეე..........
გავიხედე და უცებ რომ შემოტრიალდა...ქოქოსებით დატენილი იყო......!
მე-ტუტუცო..
გიორგი-ეგრე ნუ მიძახი თორემ გრძნობებს აღვიძებ..
მე-აა?
გიორგი-ჰო ნუ მაღიზიანებ შენ რა გრძნობები გეგონა?
მე-რა უნდა მგონებოდა..??
გიორგი-არაფერი არაფერი..
და გააგრძელა ჭამა..
მე-რატომ არ მითხარი ქოქოსი თუ მოგროვებული გქონდა?
გიორგი-იმიტპომ რომ მიუხედავად იმისა დაკარგული ხარ რაღაც მაინც უნდა გააკეთო..
მე-წკუის სწავლებას მიწყებ?
გიორგი-არა...ჯობს დავიძინო.. ჰო შეგიძლია ჭამო..
და დაწვა..არ მეძინებოდა მაგრამ რაღაც მჭირდა რომ აღარ მელაპარაკებოდა თითქოს მინდოდა სულ მელაპარაკა მასთან...დებილივით დავყურებდი მძინარეს..
ვიფიქრე რამეს გავაკეთებთქო მაგრამ მერე ჩემში სიამაყის მემ გაიღვიძა და გადავიფიქრე.... გულში რაღაც მწყდებოდა თითქოს..
ვუყურებდი და ვიღიმოდი..
მერე ერთმა აზრმა გამიევლა..! ვიცურავებ..
და წავედი საცურაოდ... გამეხსნა სიხალისის 'მადა'...ვცურავდიი წყალი ისეთი კარგი და თბილი იყო.ისეთი ლამაზი ზღვა იყოო ყველაფერი ჩანდა..
როდესაც ცურვით გული მოვიძღე დავბრუნდი გიორგისთან, ისეთი სოველი ვიყაავი,რომ მძინარეს მიუხედავდ იმისა რომ ა რმინდოდა წვეთები მიესხა და გამოეფხიზლა..
გიორგი-თამუნააააააააააა!-(იმხელაზე იყვირაა)
მე-ბოდიში ბოდიშიიი... თან ფეხები ავათამაშე..
გიორგი-მოსაკლავი ვარ.
მე-არაა ცოდო ვარ..
გიორგი-სამაგიეროს ღირსი ხარ..უბრალოდ მძინარეს მაინც გეცლიია რაა.!
მე-ბოდიიში ხომ მოგიხადე.......-უცებ წამოხტა და მეცა..
გიორგი-ესეთი საქციელის დროს სამაგიეროს უხდიან ხოლმე და ...დამოკოცა..!
ისე გადავიხარე რომ წელში გადავტყდებოდი...
მე-არა გაჩერდი იდიოტოო.... იმით საარგებლობ რომ აქ ჩემს მეტი არავინაა..გეყოს..
გიორგი-კი როგორ არა... შენი ტუჩები ისეთი ტკბილია....
მე-არაა გაჩერდი და ნუ მიშლი ნერვებს იცოდე,მეორედ არ შემაწყ
მაკოცა..
მე-რა გინდა? ჰა?
გიორგი-ის რომ შენი გული მარტო ჩემი იყოს..
მე-ნწუ...მაგას ვერასოდეს ეღირსები.!
გიორგი-მაგასაც განახებ.!
მე-მომისმინე,ეს იყოს უკანასკნელი მეორედ არ მომეკარო.!
გიიორგი-ჰო კარგი..გჯეროდეს..!
მე-რისი უნდა მჯეროდეს.
გიორგი-იმისი რომ აღარ მოგეკარები....შენ უკვე ჩემი ხარ..
მე-აჰაჰაჰაჰა კი როგორ არა სულ შენი..
გიორგი-შეყვარბეული გყავს
მე-შენთვის რა მნიშვნელობ აქვს?
გიორგი--მეორედ ეგრე აღარ მომექცე და დამელაპარაკო თორემ მერე სვა მოქმედებაზე გადავალ..
მე-მაინც?
გიორგი-არაა ეხლა საჭირო.. მოთმინებიდ აარ გამომიყვანო..
მე-და როგორ არ უნდა გამოგიყვანო?
გიორგი-როგორ და რასაც გეტყვი სულ ის გააკეთე და როცა გეტყვი მაკოცებ..
მე-ვაი შენს პატრონს... !-მოშორდი...! მაგას მოირჩევნია მარილიანი წყალი ვსვა მთელი დღე..!
გიორგი-ჰო?
მე-ზუსტადაც მახინჯო.!
გიორგი-მომწონს იცი? მახინჯოს რომ მეძახი..! შენში იცი ყველაზე მეტად რა მოწონს? ის რომ შიიგ მაგ სილში რაღაც გიჟურია რომელიც არ აძლევს საშვალეაბს შენს სხეულს დაიმალოს.!
მე-კაი რა ა რგვინდა რომანტიკა..
გიორგი-მოდი გინდა ვითამVშოდ..ოღიინდ ნიზლავზე,,
მე-შენ ისეთ რამე სმოიგონებ!
გიორგი-კი?
მე-ჰო კარგი.!
გიორგი-ეხა დაღამდება მალე და აზრი არ აქ,...-ხვალ, თუ ძალიან თბილა დმოიქცევი გეფიცები აღარ შეგაწუხებ ხოლო მე როგორ მოვიქცე ის შენ მოიფიქრე..
მე-აა ეგ მე?? -კარგი.. ზმას არ ამოიღებ..!
გიორგი-კარგი რომელიც უკეთ შეასრულებს ამ დავალებას,... ის გაიმარჯვებს და სამ სურვისლ მიიღებს მოსულა?
მე-კიი..--ძილინებისა მახინჯო..
გიორგი-თავხედო..
და როგორც კი დავწექი გიორგის გან გაკეთებულ ბანბუკის ლოგინზე თუ რაც იყო(:დ)მაშჲნვე დამძინა...ალბად გიორგისაც..მაგრამ რაღაც ფხაკურმა გამომაღვიძა..
და დავინახე რომ არაფეირ იყო მხოლოდ ის რომ გიორგი ჩემთან იყო მოხუტებული..
მე-ეეე ბიჭო... მახინჯო..
გიორგი-ა?ჰ?მ?
მე-ადექი და გადაწექი ეხლა .! დდროოზე..
გიორგი- .........
მე-ბიჭო დროოოოოზე
გიორგი-........
მე-ოოოოო
და რადგან არ ამოიღო ხმა დავდე მეც თავი... გიორგის ხელი ჩემს წელზე ჰქონდა გადმოდებული.... ადავწავინე მაგრამ თითქოს ძალით ისევ მადებდა..
მერე დამეძინა..
და დილამდე არაფერი გამიგია..
როდესაც გამოვიღვიძე... თავთან ბანანის და ქოქოსის დიდი ნარევი იდო...
მაშინვე დავიწყე ჭამა..
და გამოჩნდა გიორგიც-
მე- ჰაა ძვირფასოო... მადლობა.!
გიორგის თვალები გაუფართოვდა მაგრამ ნიზლავის თანახმად ხმა ა რუნდა ამოეღო..!
მე ამაზე მეცინებოდა....!სიტყვა ყელში ჰქონდა გაჩხერილი. თუ რომელიმე დავაღღევდით ამას მაშინვე წავაგებდით....
ჭამის დროს,მოვიდა გიორგი და კოცნას მიპირებდა ამაზე იმის მაგივრად რომ ცუდი სიტყვები მეთქვა..
მე-ძვირფასო გიორგი ,ეხლა ამის თავი არ მაქვს ... ვჭამ ლამაზო და სხვა დროს..
დრო საშინლად იწელებოდა...
როდის გათენდებოდა მეორე დილა ერთი სული მქონდა..
თან ვფიქრობდი რა უნდა მეთხოვა მახინჯისთვის.. ერთი უკვე მოფიქრებული მქონდა..
როდესაც ნაშუადღევს დაიძინა... ვაკვირდებოდი ჩემ თავს როგორც კი ვერ დავინახავდი ჩემთან ახლოს როგორ ცდილობს ჩემს კოცნას ცუდად ვხდებოდი... გულში რაღაც მწყდებოდა..
მინდოდა მელაპარაკა ნერვები მომეშალა..
მე ჩემს თავს დავუწყე ლაპარაკი..
მე-ნუთუ ეს სიყვარულიია? არა არა არ შეიძლება ეს მახინჯი შემიყვარდეს.. რას გავს...(დავიწყე სიცილი) უნებურად ამიტყდა სიცილი- ამაზე გიორგის გაეღვიძა ვეღარ მოითმინა და
გიორგი-თამუნა,აღარ შემიძლია მეტის მოთმენა მომშორდი დაიძინე ან რაიმე ქენი ამ ჩემი ძილის დროს რომ აგიტყდება სიცილიიი და ცურაობა...
ჩემს ადგილას ბევრი..!
მე-ჰო რას იზამდა?
გიორგი-რას და აი ამას..
წამოდგა უცებ გადამატრიალა ისე რომ ზემოდან მოექცა და დამიწყო კოცან..
მე-მომშორდიი ოოო გიორგიი არააა.!
გიორგი-აიი ასე..-ჩემი მიანც გავიტანე ხომ გაკოცე.! ჩემი ხარ.!
მე-მახინჯო,იდიოტო..მაინც წააგე ნიზლავი ხმა რომ ამოიღე..
მე-პირველი სურვილი..- ლოყა გამომიწიიე.,და შორიდან ისე ვსთხლიშეე.რომ ჩემი ხუთი თითი ემჩნა...
გიორგი-ზედმეტი მოგდიის,.. მეტკინაა... და ლოყას იზელდა..
მე-შე შტერო..- მოწიე ლოყა.. დაგიამებს და ვაკოცე..
გიორგი-აი ესე ჯობიიია..ცოტა მოშუშდა-მესამე თხოვნა?
მე-მაგაზე დავფიქრდები..-ნებისმიერ დროს შემიძლია მაგის თხოვნა ჰო?
გიორგი-ჰო..
მე-ძალიანკარგი თვალი ჩავუკარი.
და წამოსვლას ვაპირებდი როდესაც მომაძახა.
გიორგი-რაომ მაწვალებ.!-მმაინც ჩემი გახდები იცოდე.!
და ამ სიტყვებზე ჩამეცინა უნებურად..! ისე ორმ არც მინდოდა..არ ვიცი თავისთვის...
დავჯექი-ჩემი დაჯდომა და თვითმფრინავის ხმა ერთი იყო ..
გიორგი-თაააამ დროზეე დროზე ადეექიი..
მეც გიჟივით გავვარდი,დავიწყეთ ხტუნვაა..სიხარულისგან არ ვიცოდი რა მექნა და უცებ გიორგის ჩავეხუტე..
მე-გიი თავისუფლები ვართ..
გიორგი-მჯეროდა ამის..!
და თვითმფრინავი რომ დაჯდა მაშინვე მივვარდით...პოლიცილები იყვნენ გამოგვკითხეს ყველაფერი მერე კი თვითმფრინავში ჩაგვაჯინეს...
არც კი მჯეროდა რომ მივდიოდი,ვნახავდი ყველას...! გული სიხარულისგან მიძგერდა...მე გიორგის წინ ვიჯექი..ერთმანეთის წინ...
უცებ გიორგის შევხედე და მიყურებდა.
მე-რა იყო..?
გიორგი-არაფერი,უბრალოდ შენი ასეთი სიხატულით და იმედით სავსე თვალები ჯერ არ მინახავს..!
და გავუღიმე..
გული იმითაც იყოი სავსე რომ ვგრძნობდი როგორ მიყვარდებოდა გიორგი,ნუ ამის აღიარება არც გამჭირვებია ჩემს თავში..!-
როგორც იქნა დიდი ფრენის შემდეგ დაჯდა თვითმფრინავი აეროპორტში...
ხალხით ავსე ეზო რომ დავინახე გული აძგერდა და ფეხები თავისთვის გარბოდა მგონი ...!
გავექანე დედაჩემისკენ თეკლასა და ელენესკენ,მამაჩემისკენ..
მათ ჩამიკრეს გულში.
დედა-ჩემი გოგონა... მოენატრა შენთან ჩახუტება..ჩემი გოგო..
მე-ჩემი თბილი და ტკბილი დედა..
თეკლა-შე ნაგლო შნეი ხმა რომ აღარ გამეგონა მოვკვდებოდი..
მე-ჩემი გოგონები...
მამა-ჩემი გოგონა,ჩემი თბიილი..და გულში ჩამიკრა... მამა საზღვარგარეთ იყო და ჩამოსული რომ დავინახე გავგიჟდი.
მე-ესეიგი რომჩამოგვაკითხო უნდა დავიკარგო ხოლმე?(გავიცინე)
მამა-ცოტახანი ისევ დავრჩები და შემდეგ წავალ.
წავედით მანქანისკენ და დავინახე როგორ მიყურებდა გიორგი...
სალში მივედით და პირველი რაც ვთქვი..
მე-თეკლე და ელენე ჩემთან რჩებიან!
თეკლე-კი მაგრამ...
მე-არავითარი მაგრამ-
და ავედით ოთახში..
მე ისე მომენატრა ამ ოთახში დაძინება..მეგონა ვეღარასოდეს დავიძინებდი აქ..!
ელენე-არაფეირ მოომხდარა შენსა და გიოს შორის?
მე-არაა.!-მაგრამ სულ მეუბნებოდა მოწონხარ და მაინც ჩემი გახდებიიიო..
თეკლე-ააა მართლა??
მე-ჰოო
ელენე-გიყვარს.
მე-ჰოო მიყვარს..და ბალიში ავიფარე მომღიმარე სახეზე.
თეკლა-ვიიცოდი ვიცოდი ვიცოდი..
მე-ააა,არ ვიცი მიყვარს... როგორც კი მის სახელს გავიგონებ თვალები მიფართოვდება და გული ისეთ ძგერას იწებს..
ელენე-კაიიია ააა.!
თეკლე-ეგ ყველაფერი კარგია მაგრამ თათა..?
მე-სულ არ მიანტერესებს.!
ელენე-მომწონს ეგრე რომ ფიქრობ..
მე-ჰოო...ისე დაღლილი ვარ მეძჲნება და გვიანიიცაა.დავწვეთ რაა.!
თეკლე-ჰოო კარგი.
და დავიძინეთ მალე ჩამეძინა..ისე თბილად და ტკბილად..!
მეორე დღეს ავდექი ადრე და გოგოები გავაღვიძე..
თეკლე-მივდივართ აუზზე?
მე-კიი..!
და ჩავიცვით და გავემართეთ აუზებისაკენ..!
როგორც კი მივედით..
უცებ კარებში გიორგი შემომეფეთა..
გიორგი-როგორ ხარ?
მე-კარგად შენ?
გიორგი-როგორ მოხდა თავაზიანად რომ მომართე?
მე-აა თუ შენ ეგ არ მოგწონს..! მახინჯო.!
გიორგი-პირველი ვარიანტი ჯობდა..!
მე-ჩემს გარდა აქ არ არიან??
გიორგი-შენს გარდა ვერავინ შევნიშნე..როცა შენ გხედავ შენს გარდა მართლა ვერავის ვხედავ..!
და ამ სიტყვებზე თეკლემ და ელენემ ატეხეს სიცილი..
მე-რა გეშველება შენ ჰა?
გიორგი-შენთან ყოფნა...!
მე-ნერვებს მიშლი.!
გიორგი-მივდივარ..!
და წვაიდა..თეკლა-ბოთეე არ უნდა გეთქვა ნერვებს მიშლიიო
მე-ჰოო არ უნდა მეთქვა..როცა ვიტყვი მერე ვნერვიულობ მაგრამაიტანს ეგ...
და წავეიდტ საცურაოდ..
დემტრე-ჩემი თამუნა,ჩემი გოგო..ისე მიხარია კიდევ რომ გხედავ,აქაურობა შენს გარეშე არაფრრი იყო..
მე-რას ბრძანებთ... მეც ძალიან მიხარია რომ კიდევ გხედავთ..და გულში ცამიკრა..!
შემდეგ..
დემტრე-დაიწყოო... მომემზადეთ..! დაიწყეეთ..
და დავიწყეთ ცურვა..!-როროგც მჩვევია ძალიან სწრაფად ვცურავ და თათასაც გავუსწარი..
თათა-ვერასოდეს გამასწრებ დღეიდან..
მე-ღმერთმაც ქნას ...
თათა-ვერ გიტან..!
მე-რა დაგისავე??
თათა-ის რომ გიორგის თავი წამართვი..მაგრამ შენ ბრძოლა მოიგე და არა ომი..
და წავიდა..
მე გაოგნებული ვიყავი..!
ცავოილაპარაკე-ვერ ვიტან!
და ამოვედი აუზიდან..
როგორც კი ამოვედი აუზიდან,მაშინვე გიორგი მეტაკა და დამაბზრილა...
გიორგი-ხალხნო მიყვარს მე ეს გოგოო..-დაიყვირა.
მე-აუუ დამსვიიი..!
გიორგი-მიიიიიყვარს.!
მე-დამსვიიიიი..!
გიორგი-ჰო ჰო კარგი..
დამსვა თუ არა მაშინვე მაკოცა...მეც არ მითქვამს უარი..
მე-ეგრე არასოდეს გააკეთო თავბრუ დამეხვა..
გიორგი-როგორ,აღარ გაკოცო?
მე-არა.. აღარ დამბზრიალო..
გიორგი-ეს რას ნიშნავს?
მე-იმას რ-გამაწყვეტინა
გიორგი-გიყვარვარ?
მე ლოყაზე ვაკოცე გავუღიმე და წამოვედი..არაფეირ მითქვიია..
თეკლე-თვალები გიბრწყინავს,,,ვიცი რაც მოხდა ვუყურებდი და ვიღიუმოდი..შეუდარებელი წყვილიი ხართ თამუუ..!
მე-მიყვარს თეეკ..ძალიიან მიყვარს.!
ელენე-გეტყოობა უთხარირ ატომ ტანჯავ?
მე-არ ვიცი...კიდევ თუ მეტყვის მიყვარხარო მეც ვეტყვი..
თეკლე-ოჰ ეს ქალის ტვინი რა ხანდახან რა გამოუდეგარია..!(გაიცინა)
სახლში მივედით და ვიღიმოდი დბეილივით გაფანტული დავდიოდი...რას ვაკეთებდი ვერც მე ვხვდებოდი ნოირმალურად უბრალოდ დებიილივიდ ვიღიმოდი..ერთს რომ მეტყოდნენ მე ერთი პასუხი მქონდა.-აა?
დედა-რა გჭირს თამუნა? რა გაფანტული დადიხარ..!
მე-აა?
დედა-ჰაჰ არც კიმისმენ..და წავიდა..
უცბე გამეცინა და ავვარდი ოთახში...
ტელე რეკავდა--
მე-გისმენთ..
უცებ..
გიორგი-როგორ ხარ.!
მე-ეე ჩემი ნომერი საიიდან?
გიორგი-ელენემ მომცა.!(გაიცინა)
მე-დავაკლავ..!
გიორგი-რატომ რას ერჩი..!
მე-რას??იმას რომ ჩემსდაუკითხავად მოგცა ჩემი ნომერი..
გიორგი-ოჰ...
მე-რა ოჰ..
გიორგი-ხვალ შეგხვდები..
და გათიშა..მივვარდი ელენესთან
მე-გოგო??
ელენე-რაა?
მე-რატომ მიეცი ნომერი?
ელენე-ააუ ბოდიში მაგრამ
მე-ძალიან კარგი ქენი რომ მიეცეი...(და გადავიხარხარე)
ელენე-გამისკდა გული..!
მე-კაია კაი..დამირეკავს ხოლმე.!
ელენე-ჰუჰუ ამოვისუნთქე..
ავედი ისვე ოთახშიი და დავიძინე...მაგრამ ვინ გაცალა???-ტელეფონი რეკავს..
ავიღე გაბრუებულმა..
მე-ააჰმ ალოო..!
გიორგი-გეძინა??
მე-ჰოო..
გიორგი-კარგი დაიძინე..
მე-დამპალო..და გავუთიშე.გავაგრძელე ძილი..
ბავშვებმა დილას ადრიანად გამაღვიძეს..
ჩავიცვით და წავედით..
ელენე-აუუ რა მაგარი იქნება დღესაც რომ რაღაც გააკეთოოს..
მე-რავიი..
შევედით საცურაო დარბაზში და დავინახე როოგორ კოცნის თათა გიორგის...
თეკლა-დაწყნარდი ეხლა...
მე-სრულიად დაწყნარებული ვარ..!
ელენე-არ გეტყობა..
მე-ეხლა ვიცი რასაც ვიზამ..
წავედი მათკენ ის ერომ თითოქს ვერ ვამჩნევდი იქ როგორ იდგნენ დავიწყე რაღაცის ძიება ჩანთაში ვითომ და მართლაც ვეძებდი რაღაცას..
და მთელი ძალით შევასკდი...ეს ძალა იმან გამოიწვია რომ ფეხი დამიცდა კიდევ და წავედი მათ პირდაპირ..!
თათა-ვაიი ტუჩიიი...
გიორგი-მეტის ღირსი ხარ... ბო*ო
მე-ბოდიშით,ვერ შეგამჩნიეთ არ ვიცოდი თუ-შემაწყვეტია გიორგიმ
გიორგი-თუ რა ვკოცნიდი?-მე არა ის მეცა.!
თათა-კიი როგორ არა,ეხა მე გადმომაბრალე..ჰაჰ..
მე-გაჩერდით არ მაინტერესებს ვინ ვის კოცნიდა თუ ბროშნიდა.. მე ბოდიში მოგიხადეთ,წამოვდექი-შეგიძლიათ გააგრძელოთ-და გიორგის ზიზღღის თვალით შევხედე...შეამჩნიია-
გიორგი-საკმაოდ პირდაპირი ვარ.. მე არავის ვკოცნიდი ვიცი ლაჩრულად გამომდის რომ გოგოს ვაბრალებ მაგრამ მან დაგინახა როგორ მოდიოდი და მაგ დროს მაკოცა.!
მე-მერე მე რაა?
გიორგი-ის რომ ვიცი გიყვარვარ და იცი რომ მიყვარხარ..
მე-დაამტკიცებ მაგას??
გიორგი-რას?იმას რომ მიყვარხარ თუ იმას ორმ გიყვარვარ?
მე-იას რომმე გიყვარვარ,..!
გიორგი-ეხლავე..და დამიწყო კოცნა...
მე ტავის დახსნას ვცდილობდი ხალებს ვურტყამდი მაგრამ ისეთი ძალით აკეთებდა ამ ყველაფერს მართლა გულიდან მოდიოდა ეს ყველაფერი ვერ შევძელი და დავიყვირე.
მე-ჰო ჰო ჰოოოო ყველაზე და ყველაფერზეე მეტად მიყვარხარ ამ ქვეყნაად..!
miyvarxar dzaan ავტორი miyvarxar dzaan 04ოქტ23:24
  • მომწონს
  • +1
  • არ მომწონს
«წინა სიახლე ვერ გიტანდ...
ვერ გიტანდ... შემდეგი სიახლე»

.
<--უკან დაბრუნება

მოგეწონა?
ანახე მეგობრებს


თქვენი კომენტარები:

ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.
მოდული ონლაინი
*